Going Dutch – Managed-Competition Health Insurance w Holandii ad

W przypadku 20% spośród 35 000 DTC ubezpieczyciele i szpitale mają swobodę negocjowania cen i selektywnego kontraktowania. Rząd zamierza zwiększyć tę proporcję do 70%, jeśli spełnione zostaną pewne warunki wstępne – na przykład, jeśli poprawi się dokładność przewidywania modelu wyrównania ryzyka. Rząd reasekuruje i dzieli ryzyko finansowe z ubezpieczycielami, ale zamierza z czasem przenieść większe ryzyko na ubezpieczycieli, ponieważ wyrównanie ryzyka ulega poprawie. Wszystkie osoby muszą płacić składkę związaną z dochodami (6,5% z pierwszych 30 000 EUR w rocznych dochodach) z Funduszem ds. Wyrównania Ryzyka. Pracodawcy mają obowiązek rekompensować swoim pracownikom te składki, ale jest to dochód podlegający opodatkowaniu dla pracowników. Ponadto wszyscy dorośli muszą płacić składki o wartości przyznanej przez społeczność (tj. Taką samą cenę za te same świadczenia, niezależnie od własnego poziomu zdrowia) ubezpieczycielowi, który wybrał. Ubezpieczyciele ustalają własne ceny. Gospodarstwa domowe otrzymują zasiłek opiekuńczy, jeżeli średnia składka przypisana społeczności przekracza pewną część ich dochodu (4% dla osób dorosłych samotnych). Dwie trzecie wszystkich gospodarstw domowych otrzymuje obecnie zasiłek opiekuńczy. Ponieważ muszą płacić za jakąkolwiek część, która nie jest objęta takim dodatkiem, dorośli konsumenci muszą zapłacić pełną różnicę, jeśli zdecydują się na bardziej kosztowny plan. Rząd płaci za wszystkie koszty poniesione przez dzieci.
Dla każdego podstawowego produktu ubezpieczeniowego ubezpieczyciele są zobowiązani do przyjęcia każdego wnioskodawcy. Ludzie mogą zdecydować się na zakup dodatkowego ubezpieczenia obejmującego opiekę, która nie jest objęta obowiązkowym ubezpieczeniem podstawowym – na przykład opieka stomatologiczna, fizykoterapia, okulary i chirurgia plastyczna. W przypadku dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego nie ma jednak żadnych ograniczeń dotyczących stawek składek ani wymogów, że ubezpieczyciele przyjmują wszystkich wnioskodawców. Ponieważ 93% ubezpieczonych w Holandii zdecydowało się na zakup dodatkowego ubezpieczenia, ubezpieczyciele mają istotną możliwość wyboru ryzyka.
Wyrównanie ryzyka jest istotną częścią tego systemu. Oczekiwane koszty związane z każdym uczestnikiem są szacowane na podstawie modelowania predykcyjnego, a Fundusz ds. Równoważenia Ryzyka płaci odpowiednio więcej ubezpieczycielom, których koszty opieki nad uczestnikami są wyższe niż przeciętnie, natomiast ubezpieczyciele, których koszty opieki lekarskiej spodziewają się kosztować mniej niż średnia musi zapłacić fundusz. Zatem zachęty ubezpieczycieli do wyboru ryzyka są znacznie ograniczone, ale nie zostały całkowicie usunięte.
Ubezpieczyciele mają być organizatorami opieki nad klientami, których ubezpieczają, podobnie jak amerykańskie organizacje zajmujące się opieką zdrowotną. Aby poprawić zarządzanie opieką, ubezpieczyciele coraz częściej stosują wiele technik, w tym protokoły, dobór dostawców, zawieranie umów motywacyjnych i standardowe metody zarządzania chorobą.
Holenderski system wciąż jest w toku, a poważne problemy pozostają. Po pierwsze, model wyrównywania ryzyka wymaga dalszej poprawy i ciągłego dostosowywania. Po drugie, ponieważ Holendrzy łączą dotacje związane z dochodami na ubezpieczenie zdrowotne z podobnymi opłatami za mieszkanie, opiekę nad dziećmi i stypendia, wysoki procent każdego dodatkowego zarobionego euro zmniejsza subsydium dla osób zarabiających, co sprawia, że ludzie nie mają motywacji, aby zarobić więcej pieniędzy
[hasła pokrewne: embolizacja tętniaka mózgu, jak oddać krew, mezoterapia igłowa przeciwwskazania ]