Going Dutch – Managed-Competition Health Insurance w Holandii

Dwadzieścia pięć lat temu holenderski system opieki zdrowotnej działał w oparciu o politykę ograniczania kosztów z góry do dołu, taką jak regulacja opłat lekarskich i budżetów szpitali, które były szeroko krytykowane za brak zachęt do efektywności i innowacji. W 1986 r. Komisja Dekkera, niezależna grupa powołana przez rząd holenderski w celu znalezienia rozwiązania, zaleciła rynkową reformę w kontekście krajowego systemu ubezpieczeń zdrowotnych. Zanim jednak koncepcja mogła zostać wdrożona, konieczne było opracowanie wielu odpowiednich systemów – systemów wyrównywania ryzyka, klasyfikacji produktów i cen leków, aby zapewnić dostawcom odpowiednie zachęty do wydajności, wyników i jakości, aby umożliwić opracowanie w pełni określonych umów. między ubezpieczycielami i dostawcami oraz aby zapobiec konkurencji skupionej wyłącznie na cenach i na dzieleniu się informacjami z konsumentami na temat cen i jakości ubezpieczycieli i dostawców. Ponadto udana realizacja wymagała odpowiedniej struktury zarządzania i skutecznej polityki konkurencji. Przez kolejne 20 lat kolejne rządy konsekwentnie pracowały nad spełnieniem warunków wstępnych dla zarządzanej konkurencji. Kluczowe elementy holenderskiego systemu opieki zdrowotnej. Wreszcie, stycznia 2006 r. Rząd holenderski uchwalił ustawę o ubezpieczeniach zdrowotnych (HIA), zgodnie z którą każda osoba, która legalnie mieszka lub pracuje w Holandii, jest zobowiązana do wykupienia od prywatnego zakładu ubezpieczeń indywidualnego ubezpieczenia zdrowotnego, którego świadczenia są określone przez prawo (patrz tabela). Kary za brak rejestracji obejmują zwrotne opłaty za składki, które zostałyby naliczone, gdyby rejestracja nastąpiła na czas. Do chwili obecnej zarejestrowało się około 98,5% kwalifikujących się Holendrów.
Prawo obejmuje opiekę lekarzy rodzinnych i specjalistów, a także leki i opiekę szpitalną (do roku). Ponadto Ustawa o Wyjątkowych Kosztach Medycznych zapewnia każdemu pokrycie potencjalnych potrzeb, takich jak opieka długoterminowa i hospitalizacja po upływie roku. HIA opisuje standardowy pakiet świadczeń podstawowych w kategoriach funkcji opieki , a nie dostawców opieki – na przykład opieka rehabilitacyjna , a nie opieka świadczona przez instytucje rehabilitacyjne.
Około 15 konkurencyjnych ubezpieczycieli, niektórzy nastawieni na zysk i inni nie nastawieni na zysk, mają być rozważnymi nabywcami opieki. Konkurują oni na podstawie składek, usług i jakości opieki oferowanej przez ich zakontraktowanych usługodawców, a także na składki i świadczenia z dodatkowego ubezpieczenia zdrowotnego, które świadczą. Ubezpieczyciele mogą zawierać różnego rodzaju umowy z niezależnymi lekarzami i szpitalami lub mogą zapewniać opiekę bezpośrednio, korzystając z własnych urządzeń i personelu.
Chociaż ubezpieczyciele i dostawcy są przeważnie prywatnymi firmami, są oni mocno regulowani. Ale rząd zamierza stopniowo łagodzić ograniczenia regulacyjne i przekształcać coraz więcej usług na konkurencyjny rynek.
Usługi szpitalne świadczone przez szpitale i lekarzy są opłacane głównie w oparciu o Diagnostyczne Kombinacje Leczenia (DTC), za które pobierane są prospektywnie ustalone kwoty za każdy epizod opieki.
[podobne: jak oddać krew, aparat ortodontyczny incognito, mezoterapia igłowa przeciwwskazania ]