ostry dyżur warszawa dziecięcy czesc 4

Zawiesiny komórek jądrowych analizowano za pomocą cytometru przepływowego (FACScan, Becton Dickinson, San Jose, CA) i programu CellFit. Oceniono średnio 10 000 komórek z każdej próbki. Nie-neoplastyczny miąższ płuca zawarty w tym samym bloku parafiny lub w innym bloku od tego samego pacjenta zastosowano jako standard diploidalny. Diploidalne komórki nowotworowe zdefiniowano jako komórki mające tylko jeden pik G0 / G1 o współczynniku zmienności mniejszym niż 8,0. Komórki akuploidalne zdefiniowano jako komórki z dowolnym odrębnym pikiem innym niż pik G0 / G1, w zależności od pozycji komórek aneuploidalnych po zmieszaniu próbki testowej ze standardem biologicznym (kontrola diploidalna) 25. Projekt badania, analiza statystyczna i kontrola jakości
Badanie zostało pomyślane jako prospektywne, randomizowane, nie-ślepe badanie. Randomizacja pacjentów w ośrodkach uczestniczących została przeprowadzona telefonicznie do gabinetu. Pacjentów stratyfikowano w zależności od wielkości i umiejscowienia guza pierwotnego, jego histologicznej charakterystyki oraz liczby grup węzłów chłonnych N2, które były pozytywne dla komórek nowotworowych. Głównym celem było ustalenie, czy przedoperacyjna chemioterapia poprawi oczekiwany pięcioletni wskaźnik przeżycia wynoszący 9 procent u pacjentów z resekcyjnym stopniem IIIA potwierdzonym mediastinoskopią. Celem drugorzędnym było określenie szybkości odpowiedzi na przedoperacyjną chemioterapię i powiązaną z nią toksyczność oraz analiza zawartości DNA i aktywacji onkogenu K-ras w próbkach nowotworu uzyskanych podczas operacji. Za początek badania uznano czas pierwszego cyklu chemioterapii u pacjentów leczonych chemioterapią i operacją oraz czas operacji u osób leczonych samym zabiegiem chirurgicznym. Dalsze analizy zostały przeprowadzone 12, 18 i 24 miesiące po rozpoczęciu badania przez członków komitetu audytu hiszpańskiej grupy raka płuc.
Do porównania wyników w dwóch grupach terapeutycznych zastosowano testy parametryczne i nieparametryczne. Krzywe przeżycia, skonstruowane z datą randomizacji jako punktem wyjścia, obliczono zgodnie z metodą Kaplana-Meiera, a różnice w przeżyciu porównano z testem log-rank dla ocenzurowanych danych. Do obliczenia przedziału ufności dla mediany okresu przeżycia wykorzystano metodę Brookmeyera-Crowleya26. Do określenia wpływu różnych zmiennych na przeżycie wykorzystano analizę regresji proporcjonalnych zagrożeń. Przeanalizowano sześć zmiennych: wielkość i umiejscowienie guza, charakterystykę histologiczną, stadium węzłowe, liczbę dotkniętych węzłów chłonnych i grupę leczoną. Punktacja została przypisana do każdej zmiennej do analizy regresji. Dane jakościowe (lokalizacja guza, charakterystyka histologiczna i grupa leczenia) analizowano za pomocą testów chi-kwadrat. Wszystkie podane wartości P są dwustronne; wszystkie analizy przeprowadzono za pomocą oprogramowania BMDP27.
Wyniki
Od grudnia 1989 r. Do maja 1991 r. Zgłosiliśmy 63 pacjentów do trzech szpitali biorących udział w badaniu. Analiza 28, 29 po 24 miesiącach wykazała istotną różnicę w przeżyciu, a zatem rejestracja została zatrzymana. Trzech pacjentów, u których później stwierdzono, że nie kwalifikują się z powodu słabej funkcji płuc w czasie randomizacji, zostało wykluczonych z analizy
[więcej w: złamanie głowy kości promieniowej, fizykoterapia szczecin, zmiany inwolucyjne ]

Dodaj komentarz